{"id":75,"date":"2018-11-05T21:43:39","date_gmt":"2018-11-05T21:43:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.ch-ro.nl\/?page_id=75"},"modified":"2018-11-10T15:54:05","modified_gmt":"2018-11-10T14:54:05","slug":"werkbezoek-2018","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/www.ch-ro.nl\/?page_id=75","title":{"rendered":"Werkbezoek 2018"},"content":{"rendered":"

Een reis met verrassingen<\/strong><\/p>\n

Maandag<\/strong>17 september, ‘ s ochtends om half 7 is het dan zover.
\nJan zwaait Rommie gedag, stapt in de auto en rijdt de Ringhersmastrjitte in. Annie staat klaar en samen zetten we koers naar Oane. De Tsjerkeloane is opgebroken, we moeten omrijden, en dan op naar Andr\u00e9 in Kootstertille. \u201cJan, waar rijd je nou toch langs?\u201d \u201cDit is een verrassingstocht\u201d, zegt Jan lachend. Nu, dat is het ook geworden. Gaat u met ons mee?<\/p>\n

Bij Andr\u00e9 en Marja vragen we eerst de HEERE om Zijn nabijheid en Zijn zegen over deze reis.
\nDe ons welbekende ’tante Truus’ nemen we ook mee. Voor wie haar nog niet kent: tante Truus navigeert. We stellen haar in op M\u011bln\u00edk in Tsjechi\u00eb, onze eerste overnachting. Maar zover is het nog niet; om \u00b1 9.00 uur een koffiestop. De zon komt op, dit zou wel eens een mooie dag kunnen worden.
\nTante Truus teemt: \u201cEr bevinden zich obstakels op uw rijbaan\u201d. Veel obstakels! De wegenbouw geeft veel oponthoud, maar dat mag de pret niet drukken. Net over de grens van Tsjechi\u00eb: Oei! De tank bijna leeg; waar staat de volgende benzinepomp?
\nHalen we het, of wordt het duwen? Gelukkig, met een volle tank rijden we weer verder. Tante Truus laat ook van zich horen: \u201cDe weg volgen\u201d. (ja natuurlijk, had u het anders gedacht?) M\u011bln\u00edk is gemakkelijk te vinden, maar de straat?
\nBij tante Truus onbekend. Op een boekingssite is ingetoetst: Het Mariohotel in M\u011bln\u00edk in Tsjechi\u00eb. Jan heeft de boekings-bevestiging ontvangen. \u201cU bent van harte welkom in ons prachtig hotel in M\u011bln\u00edk\u201d. Wat is er gebeurd? Achter de schermen is een computerduiveltje bezig geweest en heeft stiekem doorgelinkt naar ……. ons prachtig hotel in M\u011bln\u00edk in ……………Bulgarije. Heb dat maar es in de gaten. Ongemerkt wordt je dus zomaar doorgelinkt. (of eh….. verlinkt?)
\nWel, dan maar naar Praag, dat is niet zover van M\u011bln\u00edk verwijderd. Daar vinden we het Jana-hotel. We kunnen er wel terecht voor de nacht, maar voor ons avondeten moeten we naar een nabijgelegen restaurant. O, die taal! Met een mondjevol Engels en een beetje Duits bestellen we een Schnitzel met toebehoren. Het toetje klinkt ons bekender in de oren: \u010cocol\u00e1dov\u00e1, met nog wat.
\nDat moet chocolade met slagroom zijn. Lekker!<\/p>\n

De volgende ochtend<\/strong> vertrekken we na een stevig ontbijt.
\nWe hebben een lange reis voor de boeg naar Nagyk\u00f3r\u00f6s in Hongarije. De fam. Rosandos runt er een gasthuis. Daar aangekomen bellen we netjes aan. Er wordt niet opengedaan, de deur is op slot en we zien er geen mens. Dan maar telefonisch contact zoeken. We krijgen de naastwonende dochter aan de lijn. Haar ouders zijn naar de winkel, we mogen wel in de tuin wachten. Het is er goed toeven, maar ook nu moeten we voor ons diner een restaurant opzoeken.
\nEn laten we daar nou mensen uit Groningen tegenkomen. Voor Jan ook wel leuk: kunnen ze Grunnings proaten.
\nDe volgende ochtend na een ontbijt met h\u00e9\u00e9l veel roerei zetten we koers naar Biborteni. Aanwijzing van tante Truus: \u201crijdt 161 km.\u201d. Hilariteit alom. Max. snelheid op deze weg = 80 km.<\/p>\n

De grens van Roemeni\u00eb gepasseerd betekent: de klok 1 uur vooruit zetten. Ook ons reiswekkertje in de handbagage wordt 1 uur vooruit gezet.
\nHier en daar is een stuk snelweg gereed maar nog niet helemaal, we moeten nog gebruik maken van de oude weg.
\nEn d\u00e1\u00e1r zijn ze \u00f3\u00f3k met wegrestauratie bezig! Niet zo handig. Dus ook nu hebben we weer veel obstakels en veel file.
\nOndertussen bellen we met Leona: \u201creken maar niet op ons met het avondeten, we eten onderweg wel wat\u201d.
\nOok in Roemeni\u00eb hebben ze veel droogte ondervonden.
\nDe gewassen op het land staan er niet goed voor.
\nDe zonnebloemen, (nodig voor de olie) zijn veel kleiner dan normaal. Ook de ma\u00efs laat zich niet goed aanzien.
\nTerwijl we door dit landbouwgebied rijden met toch een redelijke snelheid zien we plotseling uit het ma\u00efs een grote zwerm vogels de weg overvliegen. We kunnen ze jammer genoeg niet allemaal ontwijken, een paar vogels klappen tegen de auto. Wat voor vogels het zijn? Voor mussen lijken ze te groot, te klein om voor lijsters te worden aangezien.
\nHet zijn …….. blindevinken? Om half 10 rijden we Biborteni binnen en worden heel hartelijk welkom geheten door Barna en Leona. De koffie en koek staat voor ons klaar. We zijn thuis!<\/p>\n

Donderdagochtend<\/strong>
\nIn het nabijgelegen stadje Baraolt staat een heel mooie Reformatusch-kerk, met geldelijke steun van de Chr. Geref. kerk van Goes gebouwd. Dit willen Andr\u00e9 en Oane ook wel zien. Leona kan niet met ons mee om te tolken, maar geen probleem. We bellen aan bij de plaatselijke predikant, door Leona van ons bezoek op de hoogte gebracht, en krijgen een rondleiding in gedeeltelijk Engels, een beetje Duits met enkele woorden in het Nederlands. Hij was zelf in Nederland geweest. In Friesland? Ja ook, hij had kennissen in Surhuisterveen. De wereld is maar klein.<\/p>\n

\"\"’s Middags staat een bezoek aan onze ‘adoptie-oma’ gepland. Nu gaan Barna en Leona w\u00e9l mee. Oma woont met haar achterkleindochter Editke niet meer in haar eigen huisje. Ze is inmiddels 87 jaar, ziek en erg zwak. Een jonge vrouw met 2 inwonende kinderen, uit hetzelfde dorp, heeft Oma en Editke in huis genomen. De man van de jonge vrouw is een half jaar geleden veroordeeld tot 6 jaar gevangenisstraf. Editke is bijna 18 jaar en had graag willen leren voor kapster. Dat mocht helaas niet zo zijn, ze werkt nu op het aardappelland. Het is allemaal heel triest en u begrijpt dat deze jonge vrouw de steun van Barna en Leona hard nodig heeft nu ze een dubbele taak op zich genomen heeft. We rijden nog even langs het nu leegstaande vervallen krot van Oma. We zijn des te meer dankbaar dat deze jonge vrouw ‘onze’ Oma en Editke met zoveel liefde verzorgt.<\/p>\n

’s Avonds hebben Barna en Leona hun eigen afspraken en we vermaken ons met een gezelschap spelletje, van thuis meegenomen. Wat dacht u van ‘Elfstedentochtspel’?<\/p>\n

Vrijdag en zaterdag<\/strong> is er op het erf van Barna en Leona verkoop van overtollige kleding en andere goederen van 10.00 \u2013 16.00 uur. Al heel vroeg zijn een aantal vrouwen bezig om dozen met kleding buiten uit te stallen.<\/p>\n